Spis treści · Rozdział 1 z 9
Dlaczego rano tak trudno się ubrać?
Opis dwóch codziennych czynności pomoże dokładniej opowiedzieć o sztywności niż sama ocena natężenia bólu.
Wczoraj założenie koszuli nie sprawiało Ci trudności. Dziś palce bez trudu zapinają guziki, ale gdy sięgasz za siebie, żeby wsunąć drugą rękę do rękawa, bolą Cię oba barki. W porze wizyty możesz już poruszać się swobodniej. Opowiedz lekarzowi, jak wyglądała pierwsza godzina po przebudzeniu.
Zakładanie koszuli
Zwróć uwagę, który ruch sprawia kłopot. Czy trudno Ci unieść obie ręce, żeby umyć włosy? Czy możesz utrzymać kubek, kiedy ktoś Ci go poda? Takie szczegóły pomagają ustalić, które ruchy wywołują ból i czy zmieniła się siła chwytu lub innych mięśni.
Wstawanie z krzesła
Ból i sztywność pośladków oraz górnej części ud mogą utrudnić wstanie za pierwszym razem. Zauważ, czy łatwiej Ci się ruszać po kilku minutach chodzenia i czy sztywność wraca po dłuższym siedzeniu przy śniadaniu. Jeśli na co dzień korzystasz z podpory, używaj jej również wtedy.
Opisz jeden poranek
Poranna sztywność trwająca ponad 45 minut jest częsta w PMR i warto o niej powiedzieć lekarzowi. Czas jej trwania to jedna z przesłanek ocenianych łącznie z badaniem i innymi wynikami.
Wystarczą przybliżone godziny. Na przykład: „O siódmej potrzebuję pomocy przy zakładaniu płaszcza. O ósmej radzę już sobie samodzielnie, chociaż oba barki wciąż bolą”. Powiedz, od kiedy tak się dzieje i czy dolegliwości przypominają te po dawnym urazie. Taki opis ułatwia rozmowę; przy ustalaniu rozpoznania lekarz uwzględni również badanie i inne wyniki.
Co warto zapamiętać
Podaj przykład z typowego poranka i opowiedz, co zmieniło się później w ciągu dnia.