Rheumatology in Perspective · by Olga Goodman, MD · A RheumaView publication
Rheumatology meets dermatology
The Treatment Works. Why Is My Skin Acting Up?
An uncommon skin reaction during biologic treatment, why it happens, and why it often does not mean parting with a medicine that helps

Anna has rheumatoid arthritis. For most of last year her hands were swollen every morning, and opening a jar of pickles turned into a negotiation in which the jar held all the cards.
Then her rheumatologist started a biologic, and it worked. The swelling went down, morning stiffness shrank from two hours to a few minutes, and from then on the jar lost every negotiation.
Eight months later Anna’s scalp began to itch and flake. She blamed the shampoo and changed brands twice, with no effect. When a couple of dry, scaly patches appeared on her elbows as well, a dermatologist took a look and said they resembled psoriasis.
Anna was puzzled. She had never had psoriasis, and her injection is also used to treat it. Her first impulse was to stop the injections that same evening. Her second, much better impulse was to call her rheumatologist.
First, the good news
What Anna noticed has a name, and her doctors had seen it before. During treatment with TNF inhibitors (adalimumab, etanercept, infliximab, certolizumab pegol, golimumab and their biosimilars), a small number of people develop patches on the skin that look like psoriasis. Doctors call this paradoxical psoriasis. Many cases are manageable, but lesions on the palms or soles can sometimes be painful or disabling.
It is uncommon. Across studies, approximately 2–5 out of 100 people treated with TNF inhibitors develop psoriasis-like lesions, although estimates vary. The scalp, palms and soles are common sites. Dermatologists have well-established treatments, but some reactions substantially affect daily life. In many cases the medicine that is helping the joints can stay.
TNF inhibitors block tumor necrosis factor (TNF), one of the main signals that keeps inflammation going. That is why they help in rheumatoid arthritis, psoriatic arthritis, axial spondyloarthritis, Crohn’s disease, ulcerative colitis and psoriasis itself. Where they fit in RA treatment is explained in Biologics and JAK Inhibitors. What they do inside a psoriasis plaque is shown in Psoriasis from the inside out.
Not all TNF inhibitors are approved for all the diseases listed here; indications differ by individual drug.
Continue reading — free after registration
Discover why immune pathways shift, how doctors distinguish rashes, and when a treatment can safely continue.
У Анны ревматоидный артрит. Почти весь прошлый год её кисти по утрам были отёчными, а открыть банку с огурцами означало вступить в переговоры, где все козыри были у банки.
Потом ей назначили биологический препарат, и он подействовал. Отёк ушёл, утренняя скованность сократилась с двух часов до нескольких минут, и с тех пор банка проигрывает все переговоры.
Через восемь месяцев у Анны начала чесаться и шелушиться кожа головы. Она решила, что виноват шампунь, и дважды его сменила, но толку не было. Когда на локтях появилась ещё пара сухих шелушащихся пятен, дерматолог осмотрел её и сказал, что это похоже на псориаз.
Анна растерялась. Псориаза у неё никогда не было, а её препаратом этот самый псориаз ещё и лечат. Первым порывом было бросить уколы в тот же вечер. Второй, куда более удачный порыв — позвонить своему ревматологу.
Сначала хорошая новость
То, что заметила Анна, имеет название, и её врачи с этим уже встречались. На фоне лечения ингибиторами ФНО (к ним относятся адалимумаб, этанерцепт, инфликсимаб, цертолизумаба пэгол, голимумаб и их биоаналоги) у небольшого числа людей на коже появляются очаги, похожие на псориаз. Врачи называют это парадоксальным псориазом. Многие случаи поддаются лечению, но поражение ладоней и подошв иногда бывает болезненным и сильно мешает повседневной жизни.
Случается это нечасто: по опубликованным оценкам, примерно у 2–5 человек из 100, получающих ингибиторы ФНО, развиваются такие изменения кожи; оценки различаются. Часто поражаются кожа головы, ладони и подошвы. У дерматологов есть проверенные способы лечения, но иногда высыпания серьёзно мешают повседневной жизни. Во многих случаях препарат, который помогает суставам, можно оставить.
Ингибиторы ФНО блокируют фактор некроза опухоли (ФНО), один из главных сигналов, поддерживающих воспаление. Поэтому они помогают при ревматоидном и псориатическом артрите, аксиальном спондилоартрите, болезни Крона, язвенном колите и при самом псориазе. Какое место они занимают в лечении РА, рассказано в статье «Биологические препараты и ингибиторы JAK». А что они делают внутри псориатической бляшки, показано в статье «Псориаз изнутри: как работает лечение».
Не каждый ингибитор ФНО применяется при всех перечисленных заболеваниях: показания зависят от конкретного препарата.
Продолжение — бесплатно после регистрации
Почему меняются иммунные сигналы, как отличить разные виды сыпи и когда лечение можно продолжить.
Anna tiene artritis reumatoide. Durante casi todo el año pasado se despertaba con las manos hinchadas, y abrir un frasco de pepinillos se convertía en una negociación en la que el frasco tenía todas las cartas.
Luego le recetaron un medicamento biológico, y funcionó. La hinchazón bajó, la rigidez matutina pasó de dos horas a unos minutos y, desde entonces, el frasco pierde todas las negociaciones.
Ocho meses después empezó a picarle y a descamarse el cuero cabelludo. Le echó la culpa al champú y cambió de marca dos veces, sin resultado. Cuando además le salieron un par de manchas secas y descamativas en los codos, la vio un dermatólogo y le dijo que parecían psoriasis.
Anna no entendía nada. Nunca había tenido psoriasis y, para colmo, su inyección se usa también para tratarla. Su primer impulso fue dejar las inyecciones esa misma noche. El segundo, mucho más acertado, fue llamar a su reumatólogo.
Primero, la buena noticia
Lo que notó Anna tiene nombre, y sus médicos ya lo conocían. Durante el tratamiento con inhibidores del TNF (adalimumab, etanercept, infliximab, certolizumab pegol, golimumab y sus biosimilares), unas pocas personas desarrollan en la piel lesiones parecidas a la psoriasis. Los médicos lo llaman psoriasis paradójica. Muchos casos se pueden tratar, aunque las lesiones en palmas o plantas a veces son dolorosas y limitan la vida diaria.
Es poco frecuente: según diversos estudios, aproximadamente entre 2 y 5 de cada 100 personas tratadas con inhibidores del TNF presentan estas lesiones; las estimaciones varían. El cuero cabelludo, las palmas y las plantas son localizaciones frecuentes. Existen tratamientos dermatológicos, pero algunas lesiones afectan mucho a la vida diaria. En muchos casos, el medicamento que ayuda a las articulaciones puede mantenerse.
Los inhibidores del TNF bloquean el factor de necrosis tumoral (TNF), una de las principales señales que mantienen la inflamación. Por eso ayudan en la artritis reumatoide, la artritis psoriásica, la espondiloartritis axial, la enfermedad de Crohn, la colitis ulcerosa y en la propia psoriasis. El lugar que ocupan en el tratamiento de la AR se explica en «Fármacos biológicos e inhibidores de JAK». Lo que hacen dentro de una placa de psoriasis se cuenta en «La psoriasis desde dentro: cómo funciona el tratamiento».
No todos los inhibidores del TNF están indicados para todas estas enfermedades: las indicaciones varían según el medicamento.
Seguir leyendo — gratis después de registrarse
Por qué cambian las señales inmunitarias, cómo distinguir distintas erupciones y cuándo puede continuar el tratamiento.
Anna choruje na reumatoidalne zapalenie stawów. Przez większość zeszłego roku budziła się z obrzękniętymi dłońmi, a otwarcie słoika ogórków kiszonych zamieniało się w negocjacje, w których wszystkie atuty miał słoik.
Potem reumatolog włączył lek biologiczny i ten zadziałał. Obrzęk zszedł, poranna sztywność skróciła się z dwóch godzin do kilku minut, a słoik od tej pory przegrywa wszystkie negocjacje.
Osiem miesięcy później zaczęła ją swędzieć i łuszczyć się skóra głowy. Anna zrzuciła winę na szampon i dwa razy zmieniła markę, bez skutku. Kiedy na łokciach pojawiło się jeszcze kilka suchych, łuszczących się plam, obejrzał ją dermatolog i powiedział, że wyglądają jak łuszczyca.
Anna nic z tego nie rozumiała. Nigdy nie miała łuszczycy, a jej lekiem tę łuszczycę w dodatku się leczy. Pierwszym odruchem było odstawić zastrzyki jeszcze tego samego wieczoru. Drugim, znacznie lepszym, był telefon do reumatologa.
Najpierw dobra wiadomość
To, co zauważyła Anna, ma swoją nazwę, a jej lekarze już się z tym spotkali. Podczas leczenia inhibitorami TNF (należą do nich adalimumab, etanercept, infliksymab, certolizumab pegol, golimumab i ich leki biopodobne) u niewielkiej liczby osób pojawiają się na skórze zmiany przypominające łuszczycę. Lekarze nazywają to łuszczycą paradoksalną. Wiele przypadków można opanować, ale zmiany na dłoniach lub podeszwach bywają bolesne i mogą utrudniać codzienne życie.
Zdarza się to rzadko: według opublikowanych badań u około 2–5 na 100 osób leczonych inhibitorami TNF pojawiają się takie zmiany; szacunki są zróżnicowane. Zmiany często obejmują skórę głowy, dłonie lub podeszwy stóp. Dermatolodzy dysponują skutecznymi metodami, ale niektóre reakcje istotnie utrudniają codzienne życie. W wielu przypadkach lek, który pomaga stawom, może zostać.
Inhibitory TNF blokują czynnik martwicy nowotworów (TNF), jeden z głównych sygnałów podtrzymujących zapalenie. Dlatego pomagają w reumatoidalnym i łuszczycowym zapaleniu stawów, osiowej spondyloartropatii, chorobie Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego i w samej łuszczycy. Jakie miejsce zajmują w leczeniu RZS, opisuje artykuł „Leki biologiczne i inhibitory JAK”. Co robią wewnątrz blaszki łuszczycowej, pokazuje artykuł „Łuszczyca od środka: jak działa leczenie”.
Nie wszystkie inhibitory TNF są wskazane we wszystkich wymienionych chorobach; wskazania zależą od konkretnego leku.
Czytaj dalej — bezpłatnie po rejestracji
Dlaczego zmienia się sygnalizacja odpornościowa, jak rozróżniać wysypki i kiedy leczenie można kontynuować.